Þessi breyting á lögum snýst um hvernig dómstólar ákveða öryggisráðstafanir fyrir fólk sem hefur framið afbrot. Markmiðið er að slíkar ráðstafanir, eins og fangelsun á heilbrigðisstofnun, skuli aðeins beitt ef vægari leiðir duga ekki og líf eða heilsa annarra er í hættu. Dómari skal taka ákvörðunina og skipa tilsjónarmann til að gæta þess að ráðstafanirnar séu ekki of þungar eða lengri en nauðsyn krefur.

Þetta snertir fólk sem dæmt er fyrir alvarleg afbrot og er talið hættulegt, en einnig fórnarlömb sem verndað eru með þessum ráðstöfunum. Ríkið greiðir málakostnaðinn í þessum málum og dómstólar meta hættuna á nýjum afbrotum byggð á sakaferli og eðli brotanna. Ráðstafanirnar geta varað í allt að fimm ár í senn en hægt er að framlengja þær ef nauðsyn krefur.

Í textanum er ekki tilgreint hvenær þessi breyting á að taka gildi.