Með þessu er verið að gera lög um aðförf og málsmeðferð hjá sýslumönnum og dómstólum stafrænni. Það þýðir að bréf, beiðnir og önnur gögn má senda og mótafta á rafrænu formi í stað pappírs, svo framarlega sem uppruni þeirra sé skýr. Rafræn undirritun eða staðfesting telst jafngild venjulegri undirritun og þá er ekki þörf á að senda sömu gögn bæði á pappír og tölvu.

Þetta snertir alla sem eiga mál hjá sýslumönnum eða dómstólum, svo sem skuldara, kröfuhafa og aðra aðila í málum. Þeir græða á því að málin ganga hraðar og auðveldara þar sem ekki þarf að senda bréf með pósti eða fara í pappírsmöppur. Sýslumaðurinn getur samt alltaf krafist þess að frumrit gagna séu lagð fram ef hann telur það nauðsynlegt til að sanna réttindi.

Í textanum er ekki tilgreint hvenær þessi breytingar taka gildi, en ráðherra ákveður í reglugerð hvernig framkvæmdin á að vera í smáatriðum, til dæmis hvernig rafræn staðfesting á að virka og hvernig gögn skulu afhent.