Þessi löggjöf setur nýjar reglur um hvernig Ísland stjórnar starfsemi sem tengist söfnun og nýtingu erfðaauðlinda sjávar á svæðum utan lögsögu ríkja, svo sem á opnum hafinu. Reglurnar krefjast þess að gerð sé umhverfismat á slíkri starfsemi og að hún sé eftirlit með, en fiskveiðar falla ekki undir þessar nýju ákvæði.

Lögin snerta fyrst og fremst þá sem stunda vísindalega rannsóknir eða iðnaðarlega nýtingu á sjávarefnum utan íslenskra landhelgja, svo og þá sem geyma sýni eða gögn um þau hér á landi. Landhelgisgæslan er undanskilin nema í ákveðnum tilfellum, en aðrir sem starfa undir íslenskri lögsögu verða að fylgja nýju kröfum um verndun og sjálfbæra nýtingu.

Í textanum sem þú sendir er ekki tilgreint hvenær lögin taka gildi, því það er venjulega ákveðið í síðari greinum sem ekki voru með í útdrættinum.